Dementie breekt af wat we graag vanzelfsprekend vinden: dat de klok de juiste tijd aanwijst, dat wij een stabiel ‘ik’ zijn en wonen op een vertrouwde plek. Hierdoor wordt het contact lastig en worden we geconfronteerd met onze aannames. Omgaan met mensen met dementie werkt zodoende als een spiegel voor ons eigen denken.

Marion Smit heeft vanuit haar ervaring als mantelzorger en toegepast filosoof onderzocht hoe je kunt denken over thema’s als tijd, identiteit en thuis. Tijdens dit filosofisch diner zet ze ons aan het denken over thuis; wat dit begrip betekent, hoe je bijvoorbeeld een thuis ervaart, maakt of vindt. Dankzij filosofische verwondering over je eigen denken kun je nieuwsgierig en aandachtig aanwezig blijven bij mensen met dementie, zodat daarmee niet alleen de drempel lager wordt om contact te houden, maar het contact ook meer waarde heeft.

Marion Smit werkt als docent en gespreksleider bij filosofische bijeenkomsten. In dialoog en met toegankelijke denkoefeningen onderzoekt ze situaties die als verwarrend of lastig worden ervaren. Geen zware theorie, maar vertraging en verwondering. De studie Toegepaste Filosofie hielp haar om als mantelzorger houvast te vinden toen haar moeder dementie kreeg.

woensdag 6 januari | 19:00u | Café MidWest, Amsterdam

Kaartjes via Vuurwerk Filosofie